Akcjodynamika \ Teksty > TEKSTY ŹRÓDłOWE NA TEMAT HIPERWENTYLACJI
TEKSTY ŹRÓDłOWE NA TEMAT HIPERWENTYLACJI
 

 

ZABURZENIA RÓWNOWAGI KWASOWO-ZASADOWEJ

Wpływ zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej na metabolizm

 

         „Zmiany stężenia jonów wodorowych w płynach ustrojowych, szczególnie w przestrzeni wodnej śródkomórkowej, wywierają wielki wpływ na aktywność różnych enzymów, zmieniają tym samym szybkość i kierunek różnych torów metabolicznych.

(...)

Wpływ zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej na czynność poszczególnych narządów.

(...)

Oddechowe zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej

(...)

Zasadowica oddechowa

Zasadowica oddechowa charakteryzuje się zmniejszeniem pCO2 spowodowanym hiperwentylacją. Hiperwentylacja może być następstwem:

a)    działania silnych bodźców nerwowych,

b)     podrażnienia ośrodka oddechowego przez toksyny endo- lub egzogenne oraz leki,

c)     hipoksji,

d)    zmian zwyrodnieniowych w o.u.n. lub,

e)    mechanicznej hiperwentylacji.

 

 W obrazie klinicznym dominuje bogata symptomatologia neurologiczna i psychiatryczna. Oprócz leczenia przyczynowego należy stosować leki działające depresyjnie na ośrodek oddechowy.

***

Określenie. Zasadowica oddechowa jest to zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, w którym dochodzi do pierwotnego zmniejszenia pCO2 uwarunkowanego hiperwentylacją. Ma ona najczęściej charakter ostry.

Etiologia i patogeneza. Hiperwentylacja może nastąpić pod wpływem takich czynników, jak:

a)    silne bodźce nerwowe (bóle, stany podniecenia, nerwica, asthma nervosum, działanie zimna, stany urazowe);

(...)

d) mechaniczna lub częściowo przez chorego zamierzona hiperwentylacja.

Spadek pCO2 we krwi (...). Hipokapnia jest ponadto przyczyną skurczu naczyń krwionośnych mózgu, prowadząc do niedotlenienia tego narządu. Niedokrwienie mózgu tłumaczy bogatą symptomatykę neurologiczną zasadowicy oddechowej. Zmniejszenie stężenia zjonizowanego wapnia w surowicy krwi może być przyczyną występowania napadów tężyczkowych.

 

Obraz kliniczny ostrej alkalozy oddechowej cechuje bardzo różnorodna symptomatyka neurologiczna i psychiatryczna, która nakłada się na objawy choroby podstawowej. Obserwuje się zaburzenia świadomości, stany zamroczenia, parestezje, zaburzenia mowy, objawy piramidowe, objawy tężyczki, zaburzenia rytmu serca itd. Objawy te występują często tylko przejściowo. Ich geneza nie jest dokładnie wyjaśniona. Częstość występowania poszczególnych objawów klinicznych w zespole hiperwentylacyjnym daje się uszeregować w następującej kolejności (wg Eichenholza):

1)    bóle w okolicy serca z uczuciem ściskania klatki piersiowej;

2)     duszność;

3)     stan płaczliwości i depresji;

4)     zawroty głowy;

5)     omdlenia;

6)    uczucie "nierealności";

7)    uczucie lęku;

8)    uczucie ogólnej słabości i wyczerpania;

9)    zaburzenia w widzeniu;

10)       nudności i wymioty;

11)       bicie serca;

12)       parastezje w kończynach dolnych i górnych;

13)       uczucie zimna kończyn;

14)       skurcze mięśniowe;

15)       wzmożona pobudliwość emocjonalna;

16)       zlewne poty ogólne lub pocenie się rąk;

17)       biegunki lub zaparcia;

18)       bóle w nadbrzuszu lub bóle kolkowe w obrębie jamy brzusznej;

19)       zaczerwienienie twarzy i uczucie suchości w gardle;

20)       drętwienie lub parestezje języka;

21)       utrata siły głosu.

 

Wśród wskaźników laboratoryjnych alkalozy oddechowej należy wymienić: wzrost pH krwi, spadek pCO2. (...) Badaniem elektrokardiograficznym stwierdza się obniżenie odcinka ST i spłaszczenie lub odwrócenie odcinka T. Badaniem elektroencefalograficznym stwierdza się w okresie napadu tężyczkowego pojawienie się wolnego rytmu o dużym woltażu, podobnie jak w napadach padaczkowych. W okresach międzynapadowych zapis jest prawidłowy. Wśród zmian hemodynamicznych należy wymienić zmniejszenie ukrwienia mózgu. W końcu warto wspomnieć o zwiększonej skłonności krwinek czerwonych do hemolizy. (...)

Leczenie alkalozy oddechowej powinno być przede wszystkim przyczynowe. (...)

Ośrodek oddechowy w zasadowicy wykazuje zwiększoną wrażliwość na wzrost CO2. (...)”[1]



[1]  Franciszek Kokot, Gospodarka wodno-elektrolitowa i kwasowo-zasadowa w stanach fizjologii i patologii, Warszawa 1998, PZWL , s.262 – 264.

 

 


 

Home | Teksty | Wywiady | Szukaj | O Autorze | Kontakt